دانستنی های در مورد ضرب المثل ها
اصطلاح بالا در امثله سائره کنایه از پکری و نکبت و ادبار است که در مورد افراد سر خورده و وارفته و ورشکسته به کار می رود. هم اکنون داستان شکل گیری این ضرب المثل را برای شما آماده کرده ایم .
سبیل درباریان و ملازمان دستگاه سلاطین و حکام صفوی برای ایرانیان
هوشمند بخصوص اصفهانی های زیرک و باریک بین فی الواقع در حکم میزان سنج
بود که از شکل و هیئت آن به میزان لطف و مرحمت سلطان و مافوق نسبت به صاحب
سبیل پی می بردند . فی المثل سبیل پر پشت و شفاف که تا بنا گوش می رفت و در
پایان چند پیچ می خورد و به سوی بالا دایره وار حلقه می زد دلیل بر شدت
علاقه و مرحمت سلطان بود که هر روز صاحب سبیل را به حضور می پذیرفت و با او
به مکالمه و مشاوره می پرداخت.
هر قدر که تعداد حلقه ها و شفافیت سبیل کمتر جلوه می کرد به همان نسبت
معلوم می شد که میزان لطف و عنایت سلطان یا حاکم وقت نقصان پذیرفته است .
چنانچه سبیلها به کلی از رونق و جلا می افتاد و به علت نداشتن چربی و
چسبندگی به سمت پایین متمایل و یا به اصطلاح سبیل آویزان می شد این آویزان
شدن سبیلها را بر بی مهری مافوق و کم پولی و احیانا مقروض و بدهکار بودن
صاحب سبیل تلقی می کردند تا آنجا که بر اثر کثرت استعمال و اصطلاح به صورت
ضرب المثل در آمد از آن در موارد مشابه که حاکی از نکبت و ادبار و افلاس
باشد استشهاد و تمثیل می کنند.
